خدایا ...
 
دلم هوای دیروز را کرده.
 
هوای روزهای کودکی را.
 
دلم میخواهد مثل دیروز قاصدکی بردارم
 
آرزوهایم را به دستش بسپارم تا برای تو بیاورد.
 
دلم میخواهد دفتر مشقم را باز کنم و دوباره تمرین کنم
 
الفبای زندگی را
 
میخواهم خط خطی کنم تمام آن روزهایی که دل شکستم و دلم را شکستند
 
دلم میخواهد این بار اگر معلم گفت در دفتر نقاشی تان هر چه
 
میخواهید بکشید
 
این بار تنها و تنها نردبانی بکشم به سوی تو
 
دلم میخواهد این بار اگر گلی را دیدم
 
آن را نچینم
 
دلم میخواهد ...
 
می شود باز هم کودک شد؟!
 
راستی خدا!
 
دلم فردا هوای امروز را می کند !!!
 

 


تاریخ : شنبه 28 بهمن 1391 | 15:09 | نویسنده : ღ رهگذر غریب ღ | نظرات

 

چشمه ها در جاری شدن

و علف ها در سبز شدن معنی پیدا میکنند

کوه ها با قله ها

و دریا ها با موج ها زندگی پیدا میکنند

و همه ی انسان ها با عشق

پس بار خــدایــــا!

بر من رحم کن

بر من که میدانم ناتوانم رحم کن

باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم

باشد که حتی دست و پایی نداشته باشم.....!!!

اما نباشد.....

اما نباشد لحظه ای که در قلبم ...

                                                     " عشــــق" نباشد ...! 

 




تاریخ : سه شنبه 24 بهمن 1391 | 18:51 | نویسنده : ღ رهگذر غریب ღ | نظرات

 

آن که میخواهد روزی پرواز عشق را تجربه کند ،

 

نخست باید روی پای خود ایستادن را بیاموزد ،

 

پرواز را که با پرواز آغاز نمیکنند ...!!!

 



تاریخ : یکشنبه 22 بهمن 1391 | 09:16 | نویسنده : ღ رهگذر غریب ღ | نظرات

 

پس از آفرینش آدم، خدا گفت به او:

نازنینم آدم....

با تو رازی دارم !

اندکی پیشتر آی ..

آدم آرام و نجیب ، آمد پیش !!

زیر چشمی به خدا می نگریست !

محو لبخند غم آلود خدا ! .. دلش انگار گریست .

 

نازنینم آدم !!

( قطره ای اشک ز چشمان خداوند چکید ) !!!

یاد من باش ... که بس تنهایم !!

بغض آدم ترکید ، .. گونه هایش لرزید !!

به خدا گفت :

من به اندازه ی ....

من به اندازه ی گلهای بهشت .....نه ...

به اندازه عرش .. نه .. نه

من به اندازه ی تنهاییت ، ای هستی من ،

دوستدارت هستم !!

آدم ،.. کوله اش را بر داشت

خسته و سخت قدم بر می داشت !

 راهی ظلمت پر شور زمین ..

طفلکی بنده غمگین آدم!

در میان لحظه ی جانکاه ، هبوط ...

زیر لبهای خدا باز شنید ،

 

نازنینم آدم !

نه به اندازه ی تنهایی من ...

نه به اندازه ی عرش... نه به اندازه ی گلهای بهشت !

که به اندازه یک دانه گندم ، تو فقط یادم باش !!!

 

نازنینم آدم !

نبری از یادم !!؟

 



تاریخ : سه شنبه 17 بهمن 1391 | 00:00 | نویسنده : ღ رهگذر غریب ღ | نظرات

 

خوشبختی، همان لحظه ایست که؛

 

احساس می کنی خدا کنارت نشسته؛

 

و تو به احترامش از گناه فاصله می گیری ...

  



تاریخ : چهارشنبه 11 بهمن 1391 | 07:05 | نویسنده : ღ رهگذر غریب ღ | نظرات

 

 
خــدای عـــزیـــزم!

 

اگر ذره ای از مـحـبـتـت نباشـد، زنــدگـی بر مــــن تـمــام است!
 

خــــــــــدایــــا بــار دگــــر مـحـبتــت را بر مــــن روا دار ...
 

دلــــــم برای دوســت داشــــتن های راســتـــیــن تـــنـــگ شــده!
 



تاریخ : یکشنبه 8 بهمن 1391 | 17:44 | نویسنده : ღ رهگذر غریب ღ | نظرات

  • paper | بلاگ اسکای | ایران موزه
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات